Sinds gisterenmiddag is manlief thuis. Hij mocht dit weekend al onverwachts een nachtje komen, om te kijken hoe het zou gaan. Dat ging prima en dus werd er gisterenmorgen weer bloed geprikt. Zijn ontstekingswaarden waren in record tempo gedaald en ik krijg regelmatig van vrienden en familie de vraag, wat ik hem toch gegeven heb dit weekend . Gewoon goed eten, veel rust en veel liefde (lol). Uiteraard kunnen we ons geluk niet op, alhoewel hij nog bij lange na de oude niet is. Heel erg moe en heel erg veel afgevallen, terwijl ik al zo’n slanke man had. Dus aan mij de schone taak hem met een eiwitrijk dieet weer een paar kilo erbij te gaan bezorgen. Ook staat er al een afspraak bij de chirurg omdat hij nog steeds geopereerd moet worden. Maar nu zijn we eerst aan het GENIETEN dat hij weer thuis is.

Ik had net voordat manlief in het ziekenhuis belandde, de hitchhiker sjaal voor Amy klaar, maar nog niet geblogd. Hier showt ze hem even. Ze heeft hem al druk in gebruik, zeker toen we twee weken geleden in de vorst en de sneeuw zaten. Beslist niet de laatste die ik breide, zo’n leuk patroon en met een groots effect van verloopgaren.